نیشابور تختگاه طاهریان : تحلیلی بر چرایی انتخاب نیشابور به عنوان پایتخت توسط طاهریان
کد مقاله : 1071-IMAN
نویسندگان
جعفر نوری *1، حسن یعقوب نیا2، علی سرحدی3
1عضو هیئت علمی گروه ایرانشناسی دانشگاه میبد
2استادیار گروه جغرافیا دانشگاه میبد
3دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ ایران
چکیده مقاله
نیشابور از جمله شهرهای مهم و کرسی نشین ایالت خراسان بزرگ می‌باشد که پیشنه تاریخی ایجاد آن به ادوار باستانی و به روزگار ساسانیان بر می‌گردد. نیشابور از همان بدو تاسیس با عنایت به مرکزیت در ایالت خراسان و همچنین پتانسیل‌های اقتصادی آن از اهمیت ویژه‌ای برخودار بود. جایگاه محوری و استراتژیک نیشابور در دوان بعد از اسلام نیز تداوم پیدا کرد و در تقسیم بندی اولیه خراسان توسط مسلمانان در روزگار حکومت بنی امیه یکی از چهار ریع یا کرسی نشین این ایالت بزرگ و پهناور شد. با این وجود در دو سده نخست اسلامی شهر مرو مرکز ایالت خراسان بود. عبدالله بن طاهر بعد از جلوس بر تخت حاکمیت خراسان و مناطق شرقی ایران پایتخت خود را به شهر نیشابور منتقل کرد و این شهر تا پایان حکومت طاهریان همچنان تختگاه این خاندان باقی ماند. این پژوهش سعی دارد، ضمن بازخوانی تاریخ نیشابور در دوران حکومت طاهریان به دلایل انتخاب این شهر به عنوان پایتخت از سوی طاهریان بپردازد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که عوامل سیاسی همچون مرکز بودن نیشابور در مجموعه قلمرو طاهریان، اقتصاد شکوفای نیشابور توام با آب و هوای بسیار خوب این شهر باعث شد تا طاهریان پایتخت خود را از مرو به نیشابور منتقل کنند. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای می‌باشد.
کلیدواژه ها
نیشابور، طاهریان، پایتخت، عوامل سیاسی، عوامل اقتصادی
وضعیت: پذیرفته شده